loading...

روشنک فاضل

بازدید : 104
سه شنبه 4 بهمن 1401 زمان : 17:36

رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب یکی از چالش های اصلی والدین می باشد. به عنوان بزرگسال، انتظار داریم که فرزندانمان به ما احترام بگذارند علاوه بر این جامعه نیز از کودکان انتظار دارد که محترمانه رفتار کنند.

به عبارت دیگر بسیاری از حرف های ما از این باور قدیمی ناشی می‌شود که نوجوانان باید مطیع، ساکت باشند و همانطور که والدینشان می‌گویند عمل کنند. با این حال، هرکسی که بیش از یک ساعت در اطراف نوجوان باشد می‌داند که اغلب اینطور نیست. بنابراین سوال اصلی این است که:

چگونه می‌توانیم انتظاراتمان از احترام با نیاز فرزندمان به استقلال تطبیق دهیم؟

رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب

چرا نوجوان پرخاشگری می کند؟

دلایل متعددی وجود دارد که ممکن است نوجوان بی احترامی کند.

در ابتدا ممکن است متوجه نشود که این رفتار بی احترامی است. به عنوان مثال، زیر سوال بردن تصمیم والدین ممکن است بزرگسال را ناراحت کند اما برای کودک، ممکن است به سادگی راهی برای برآورده کردن نیازهای او باشد.

دلیل دیگر می تواند این باشد که کودک در لحظه عمل می کند بنابراین بر روی دستیابی به آنچه می خواهد تمرکز کرده و به این واقعیت توجه نمی کند که رفتار او در واقع نتیجه معکوس دارد و مشکل بزرگ تری را ایجاد می کند.

برخی دیگر از بچه‌ها در مدیریت استرس و احساساتی که در مواجهه با محدودیت «نه» ایجاد می شود، مشکل دارند و نمی‌توانند آن را مدیریت کنند. نوجوانی و هورمون‌ها هم خود وضعیت را دشوار تر می کنند و باعث می شوند که احساسات و تحریک‌پذیری به سرعت تشدید شوند.

موارد زیر در ایجاد و تشدید پرخاشگری نوجوان نقش زیادی دارند:

رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب- عزت نفس پایین

قربانی قلدری یا فشار مداوم و ناسالم همسالان

  • تعارض درون خانواده
  • رویداد آسیب زا
  • مرگ یکی از عزیزان
  • مسائل مربوط به فرزندخواندگی
  • سوء مصرف مواد
  • طلاق
  • تجاوز
  • غم و اندوه
رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب

رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب

۱٫ تصمیم بگیرید که کدام رفتارها باید مورد توجه قرار گیرند.

اکثر نوجوانان حداقل چند بار در زندگی رفتارهای پرخاشگرانه را نشان داده اند. ولی برخی از رفتارها را می توان جدی نگرفت و رها کرد.

به جای چیزهای کوچک بر روی مسائل بزرگ‌تر بی‌احترامی تمرکز کنید (مانند فریاد زدن، فحش دادن، به هم کوبیدن درها، فریاد زدن «از شما متنفرم») به عنوان والد این شما هستید که باید انتخاب کنید چه رفتارهایی مهم تر هستند و روی آن ها کار کنید.

سعی نکنید تمام رفتارهای فرزند خود را تغییر دهید زیرا این کار باعث استرس و مقاومت شدید فرزندتان می شود.

۲٫ مسئولیت بی احترامی به فرزندتان را به عهده نگیرید.

یکی از دلایلی که نوجوان پرخاشگر و بی ادب ما را اذیت می کند این است که اغلب احساس می کنیم این بازتابی از عدم تربیت ماست.

در اکثر مواقع فرزندان فکر می کنند که اگر فرزندم اینگونه رفتار کند، دیگران فکر می کنند من چه نوع پدر و مادری هستم؟ با دقت به یاد داشته باشید که رفتار فرزندتان بازتابی از اوست نه شما.

۴٫ برای فرزندتان تعریف کنید که بی احترامی چیست.

با کودک خود در مورد اینکه کدام رفتار محترمانه است و کدام رفتار غیر قابل احترام صحبت کنید. ما اغلب از فرزندانمان انتظار داریم که همه چیز را بداند بدون اینکه به او بگوییم.

در واقع باید به آن ها بگویید «وقتی سر من فریاد می زنید، این بی احترامی است.» تصور نکنید که فقط به این دلیل که فرزند شما به سنین نوجوانی رسیده است همه چیز را درک می کند و دیگر نیازی نیست به او بگویید.

مواقعی وجود دارد که ممکن است لحن صدا یا فقط نحوه بیان آن ها بد باشد و خود نوجوان متوجه این امر نشود، در این شرایط دوباره باید تصمیم بگیرید که چه چیزهایی برای شما اهمیت بیش تری دارد.

آنچه شما واقعاً انجام می دهید این است که به فرزندتان نشان می دهید که وقتی به دیگران بی احترامی می کند، نتیجه خوبی را دریافت نمی کند.

۵٫ به فرزند خود مهارت های حل مسئله یاد دهید.

اگر فرزندتان با ناامیدی یا عصبانیت خود با بی احترامی یا به شیوه ای غیرقابل قبول برخورد می کند، با او در مورد راه های مختلفی صحبت کنید که می تواند احساسات خود را بهتر نشان دهد.

از او بخواهید نقش پدر و مادر را بازی کند و شما هم نقش او را بازی کنید، با این کار می توانید به او نشان دهید که چه رفتارهایی را می تواند جایگزین کند.

۶٫ تقویت مثبت را ارائه دهید

زمان‌هایی را که فرزندتان با شما یا دیگران رفتار محترمانه نشان می‌دهد را بشناسید و مطمئن شوید که می‌داند شما از این موضوع آگاه هستید.

حتی اگر فقط برای یک لحظه احترام گذاشت، به او توجه و رفتار او را تصدیق کنید. شما می خواهید رفتاری را که می خواهید بیشتر ببینید، تقویت کنید.

با این روش می توانید به مرور به فرزندتان بیاموزید که رفتاری محترمانه با شما و دیگران داشته باشد.

۷٫ پیامدهای منفی

هنگامی که نوجوان از دستورالعمل ها یا سایر انتظارات ثابت شده پیروی نمی کند، قوانین را زیر پا می گذارد، یا رفتار پرخاشگرانه ای انجام می دهد، باید با پیامد منفی رفتار خود مواجه شوند.

این پیامدهای منفی می تواند شامل از دست دادن یک امتیاز، کمک در کارها یا هرچیزی باشد که در نظر دارید.

منبع : ۱۵ رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب

بازدید : 87
سه شنبه 4 بهمن 1401 زمان : 17:35

شناحت علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله بسیار مهم است زیرا به تشخیص و درمان سریع آن کمک می کند. گاهی اوقات کودکان ۳ ساله ممکن است در توجه کردن، پیروی از دستورالعمل ها و انتظار یا گرفتن نوبت مشکل داشته باشند. این رفتارها می توانند رایج و مناسب سن بوده یا ممکن است نشان دهنده نیاز به ارزیابی اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی (ADHD) باشند.

به عنوان والدین، ممکن است تعجب کنید که آیا بیش فعالی در کودکان ۳ ساله شما وجود دارد یا برای سن خود معمولی رفتار می کند.

کودکان خردسال اغلب در توجه یا تمرکز مشکل دارند، اما چه زمانی این مشکلات به اندازه کافی جدی است که والدین و معلمان نگران احتمال وجود بیش فعالی باشند؟

بر اساس تخمین های مرکز کنترل بیماری، از هر ۱۱ کودک، ۱ کودک مبتلا به اختلال نقص توجه یا بیش فعالی (ADHD) تشخیص داده می شود، اما تحقیقات نشان می دهد که علائم هشداردهنده اغلب حتی قبل از شروع مدرسه نیز ظاهر می شوند.

حدود ۴۰ درصد از کودکان در سن چهار سالگی مشکلات قابل توجهی در توجه دارند و ADHD در حال حاضر شایع ترین اختلال سلامت روانی است که در سال های سه و چهار سال تشخیص داده می شود.

نشانه ها و علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله

  • از فعالیت هایی که نیاز به توجه بیش از یک یا دو دقیقه دارند، بیزار است یا از آن اجتناب می کند.
  • پس از چند لحظه درگیر شدن در فعالیت، علاقه خود را از دست می دهد و شروع به انجام کار دیگری می کند.
  • نسبت به سایر کودکان هم سن و سال بسیار بیشتر صحبت می کند و سر و صدای بیشتری ایجاد می کند.
  • هنگامی که به آن ها دستور داده می شود این کار را انجام ندهید، دقیقا این کار را انجام می دهند.
  • می خواهد دائماً با پاهایش لگد بزند، تکان دهد یا در صندلی خود بچرخد. اصرار دارد که پس از بیش از چند دقیقه نشستن “باید” بلند شود.
  • وارد موقعیت های خطرناک می شود.
  • در حفظ توجه مشکل دارد.
  • بدون فکر عمل کردن از علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله است.
  • به نظر می رسد گوش نمی کند.
  • برای پیروی از دستورالعمل ها تلاش می کند.
  • با سازماندهی مشکل دارد.
  • کارهایی که نیاز به تفکر زیاد دارند را دوست ندارد.
  • در کارهای روزمره فراموشکار است.
  • مکرراً تکالیف، کتاب‌ها، اسباب‌بازی‌ها یا سایر اقلام را گم می کنند.
  • خیلی سریع با غریبه ها گرم می شود.
  • اغلب با همبازی ها پرخاشگری می کند.
  • قبل از اینکه سؤال کامل شود، پاسخ‌ می دهد.
  • در بازی ها زیاد آسیب می بیند.

اگر والدین این علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله را مشاهده می کنند و در مورد بیش فعالی در کودکان ۳ ساله خود نگران هستند، باید با مشاور صحبت کنند.

علت بیش فعالی در کودکان ۳ ساله

تحقیقات هنوز علت دقیق بیش فعالی را مشخص نکرده است. با این حال، یک پیوند ژنتیکی را کشف کرده اند، زیرا ADHD می تواند در خانواده ها به صورت ارثی انتقال یابد. سایر عوامل در محیط ممکن است احتمال بروز بیش فعالی را افزایش دهند:

  • مادر در بارداری سیگار می کشد یا الکل مصرف می کند
  • زایمان زودرس یا وزن کم هنگام تولد
  • آسیب مغزی

علل ذکر شده زیر می‌تواند علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله را بدتر کنند:

  • تماشای بیش از حد تلویزیون
  • خوردن قند
  • استرس خانوادگی (فقر، آسیب های خانوادگی)

بیش فعالی در دختران

دختران کمتر از پسران مورد تشخیص و درمان بیش فعالی قرار می گیرند. برخی افراد حتی به اشتباه معتقدند که این عارضه فقط در پسران رخ می دهد. در واقع، علائم بیش فعالی می تواند در دختران متفاوت به نظر برسد، به گونه ای که تشخیص این اختلال را سخت تر می کند.

دختران مبتلا به ADHD ممکن است به اندازه پسرها بیش فعال، تکانشی یا مخل در کلاس به نظر نرسند. با این حال، آنها ممکن است بی سر و صدا و درگیر اضطراب، فراموشی، بی نظمی و عدم تمرکز دست و پنجه نرم کنند.

علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله همچنین ممکن است از راهبردهای مقابله ای بهتری برای جبران مشکلات خود استفاده کنند، مانند تلاش بیشتر برای انجام تکالیف مدرسه.

بسیاری از دختران تا اواخر عمر تشخیص رسمی را دریافت نمی کنند. تا آن زمان، آن ها احتمالاً مجبور بودند عواقب زندگی با یک اختلال ناشناخته و درمان نشده را تحمل کنند. این پیامدها شامل مشکلات در مدرسه و روابط و همچنین اعتماد به نفس پایین یا حتی افسردگی می باشد.

تست بیش فعالی کودک سه ساله

برای تشخیص ADHD، کودک باید حداقل به مدت ۶ ماه تعداد مشخصی از علائم را داشته باشد که در بیش از یک بخش از زندگی خود را نشان دهند. به عنوان مثال، اگر فرزند شما در خانه رفتارهایی دارد که ممکن است شبیه بیش فعالی باشد اما در موقعیت های خارج از خانه این رفتارها را نداشته باشد، ممکن است توضیح دیگری وجود داشته باشد.

اگر مشکوک هستید که فرزندتان درگیر بیش فعالی در کودکان ۳ ساله است، باید با متخصصی صحبت کنید که برای تشخیص و درمان بیش فعالی آموزش دیده است، مانند متخصص اطفال، روانپزشک کودک، روانشناس یا در برخی شرایط خاص مددکار اجتماعی بالینی.

همچنین مهم است که کودک خود را برای سایر اختلالات مانند بینایی، شنوایی یا مشکلات خواب بررسی کنید زیرا گاهی اوقات علائم این مشکلات شبیه به بیش فعالی می باشد.

این ارزیابی ساده برای والدین کودکانی است که ممکن است علائم اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) داشته باشند. در ادامه لیستی از سوالات مربوط به تجربیات زندگی مشترک در میان کودکانی که مبتلا به ADD/ADHD تشخیص داده شده اند، آمده است.

ارزیابی برای کودکان پیش دبستانی باید کامل باشد و از دستورالعمل های مشخص شده توسط آکادمی اطفال آمریکا (AAP) یا زیر نظر روانسنج انجام شود.

این دستورالعمل‌ها یک مصاحبه دقیق با کودک را توصیه می‌کنند تا مشخص شود که علائم چقدر طول کشیده‌اند، چقدر شدید هستند، هر چند وقت یک‌بار و در چه شرایطی رخ می‌دهند. از شما و معلمان یا ارائه دهندگان مراقبت از کودک خواسته می شود تا پرسشنامه هایی را با مقیاس های درجه بندی برای ارزیابی رفتار فرزندتان تکمیل کنید.

مشاور و روانشناس با بررسی دقیق سوابق تحصیلی و پزشکی کودک پیش دبستانی شما انجام می دهد، مستقیماً با کودک شما صحبت می کند و آن ها را مشاهده می کند و سایر اختلالاتی که ممکن است فرزند شما همراه با بیش فعالی داشته باشد را بررسی می کند. متخصص همچنین ممکن است تست‌های روان‌شناختی دیگری را برای کمک به درک نقاط قوت و ضعف کودک پیش دبستانی در یادگیری و مهارت‌های تفکر و بررسی ناتوانی‌های یادگیری پیشنهاد کند.

عوارض بیش فعالی در کودکان ۳ ساله

بیش فعالی می تواند زندگی را برای کودکان دشوار کند. بیش فعالی در کودکان ۳ ساله علائم زیر را به دنبال دارد:

  • اغلب در کلاس درس با مشکل مواجه می شوند که می تواند منجر به افت تحصیلی و قضاوت سایر کودکان و بزرگسالان شود.
  • بیشتر از کودکانی که ADHD ندارند، تصادف و آسیب‌های مختلف را تجربه می‌کنند.
  • عزت نفس ضعیف دارند.
  • به احتمال زیاد در تعامل با همسالان و بزرگسالان و پذیرفته شدن مشکل دارند.
  • در معرض خطر مصرف الکل و مواد مخدر و سایر رفتارهای بزهکارانه قرار دارند.

درمان بیش فعالی در کودکان ۳ ساله

اگر کودک شما بیش فعال، بی توجه یا تکانشی است، ممکن است انرژی زیادی لازم باشد تا او را به گوش دادن، پایان دادن به یک کار یا نشستن مجبور کنید.

نظارت مداوم می تواند خسته کننده باشد، اما مراحلی وجود دارد که می‌توانید برای بازگرداندن کنترل اوضاع و در عین حال به کودکتان کمک کنید تا از توانایی‌های خود حداکثر استفاده را بکند.

اختلال کمبود توجه ناشی از فرزندپروری بد نیست اما استراتژی های فرزندپروری موثری وجود دارد که می تواند راه اصلاح رفتارهای مشکل دار را هموار سازد. کودکان مبتلا به بیش فعالی به عشق، حمایت و تشویق زیادی نیاز دارند.

کارهای زیادی وجود دارد که والدین می توانند برای کاهش علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله انجام دهند بدون اینکه انرژی طبیعی، بازیگوشی و حس منحصر به فردی هر کودک را قربانی کنند.

۱. مراقب خودتان باشید تا بتوانید بهتر از فرزندتان مراقبت کنید.

درست غذا بخورید، ورزش کنید، به اندازه کافی بخوابید، راه هایی برای کاهش استرس بیابید و از خانواده، دوستان و همچنین پزشک و معلمان فرزندتان حمایت کافی را بخواهید.

۲. ساختار را ایجاد کنید و به آن پایبند باشید.

با پیروی از برنامه های روزمره، ساده کردن برنامه کودک و مشغول نگه داشتن فرزندتان با فعالیت های سالم، به کودک خود کمک کنید متمرکز و منظم بماند.

۳. انتظارات روشنی را تعیین کنید.

قواعد رفتاری را ساده کنید و توضیح دهید که در صورت اطاعت یا شکستن آن ها چه اتفاقی خواهد افتاد.

منبع : علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله

بازدید : 76
پنجشنبه 29 دی 1401 زمان : 21:34

کم خوابی باعث مرگ میشود؟ آیا به مدت طولانی بی خوابی را تجربه می کنید؟ آیا شب ها نمی توانید راحت بخوابید؟ در این صورت این مقاله را از دست ندهید.

اگر تا به حال برای مدت طولانی کم خوابی را تجربه کرده اید احتمالا متوجه آسیب های آن شده اید. حتی یک شب بی‌خوابی می‌تواند روز بعد باعث مشکلاتی شود و اگر هفته ها این وضعیت ادامه پیدا کند می تواند باعث آسیب به شما، روابطتان و کارتان شود.

در حالی که کمبود خواب بدون شک برای شما مضر است، نمی توان دقیق گفت آسیب های آن در چه حدی می باشد. ما می دانیم که بی خوابی می تواند مشکلات سلامتی زیادی را هم در کوتاه مدت و هم در درازمدت ایجاد کند. اما آیا کم خوابی باعث مرگ می شود؟

کم خوابی باعث مرگ میشود

به گفته پروفسور جان گروگر از دانشگاه ناتینگهام ترنت، مرگ و میر ناشی از کم خوابی احتمالاً فقط به طور غیرمستقیم رخ می دهد. به گفته او هیچ‌کس به تنهایی از کم‌خوابی نمی‌میرد با این حال، کم خوابی خطرات و آسیب های دیگر را افزایش می‌دهد.

در صورت کم‌خوابی احتمال مرگ هنگام رانندگی است، لغزش ها و زمین خوردن ها در هنگام کمبود خواب بیشتر روی می دهد، علاوه بر آن احتمال سکته مغزی، فشار خون بالا، دیابت نوع ۲، چاقی، خطر خودکشی و غیره نیز با کم خوابی افزایش می یابند.

بی خوابی چیست؟

بی خوابی یک اصطلاح نسبتاً کلی است که به ناتوانی در به خواب رفتن، خواب ماندن یا خواب با کیفیت اشاره دارد. بی خوابی زمانی مزمن می شود که سه شب یا بیشتر در هفته رخ دهد و بیش از سه ماه طول بکشد،.

توجه داشته باشید که تنها زمانی تشخیص بی خوابی انجام می شود که زمان کافی برای خواب و محیط خوب داشته باشید. مثلاً اگر سگ همسایه‌تان ساعت ۵ صبح پارس کند و بیدار شوید دچار بی‌خوابی نیستید.

بسیاری از ما بی خوابی کوتاه مدتی را تجربه می کنیم که می تواند چند روز یا چند هفته طول بکشد که در نتیجه استرس یا تغییر در برنامه یا محیط ما ایجاد می شود.

علائم بی خوابی

به غیر از کم خوابی، بی خوابی می تواند علائم زیر را نیز در پی داشته باشد :

  • احساس خواب آلودگی در طول روز
  • احساس خستگی شدید
  • کمبود انرژی
  • اضطراب، افسردگی و تحریک پذیری

تاثیر نخوابیدن بر انسان | کم خوابی باعث مرگ میشود

مشکل در تمرکز و توجه

بی خوابی تنها زمانی باعث نگرانی واقعی می شود که مزمن شود در این صورت ممکن است به مرور به دلایلی که در ادامه بیان می کنیم کم خوابی باعث مرگ میشود.

انسان تا چند روز می تواند نخوابد

در واقع، به نظر می رسد که افراد می توانند برای مدت طولانی بدون خواب بمانند.

مشهورترین مطالعه در مورد محرومیت از خواب در سال ۱۹۶۴ انجام شود، زمانی که یک پسر ۱۷ ساله به نام رندی گاردنر داوطلبانه ۲۶۴ ساعت (۱۱ روز) بدون خواب ماند. اگرچه او در روز پنجم دچار توهم شده بود اما به نظر می‌رسید که هیچ عارضه‌ی طولانی‌مدتی نداشته و در عرض چند شب بعدی به‌طور طبیعی می‌خوابید.

آزمایش‌های حیوانی نشان می‌دهد که مرگ ناشی از کم‌خوابی می تواند روی دهد. در دهه ۱۹۸۰، دانشگاه شیکاگو مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را روی موش‌ها انجام داد و متوجه شد که پس از ۳۲ روز محرومیت از خواب، همه موش‌ها مرده و مرگ را تجربه می کنند.

با این حال به نظر می رسد که مغز مکانیسم دفاعی در برابر بی خوابی طولانی مدت دارد. اگر به اندازه کافی بیدار بمانید مغز دوره های موقت و ناخواسته بیهوشی را تجربه می کند که ممکن است فقط کسری از ثانیه باشد.

کم خوابی باعث مرگ میشود؟

اگر انسان نخوابد چه میشود

از دست دادن فقط یک ساعت در شب در چند شب متوالی به تدریج بر خلق و خو، سلامت جسمانی و عملکرد شما تأثیر می گذارد. اثرات این خواب کوتاه‌مدت در هورمون‌ها، ضربان قلب، اشتها و هضم غذا آشکار می باشند.

در درازمدت، اثرات محرومیت از خواب شدیدتر می‌شود و از دست دادن خواب نقش واضحی در افزایش بیماری‌های جسمی و کاهش سلامت روان بازی می‌کند.

اخیراً تحقیقاتی شروع شده است تا نشان دهد که چگونه بهبودی عفونت یا التهاب تحت تأثیر کم‌خوابی مزمن قرار می‌گیرد.

در حالی که میزان خوابی که نیاز دارید کاملاً فردی است ( به سن، جنس، سلامت، سبک زندگی و غیره شما بستگی دارد ) اگر به اندازه کافی نخوابید متوجه این کمبود خواهید شد. اگر کمبود خواب طولانی مدت شما را آزار می دهد حتما به مشاور مراجعه کنید.

درمان قطعی بی خوابی تضمینی بدون عوارض در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با دستگاه های نوین، جدید و تکنیک های روانشناسی. رزرو وقت با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲و ۰۲۱۲۲۲۴۷۱۰۰و ۰۹۰۳۵۶۷۳۰۵۰ و ۰۹۱۰۸۳۴۷۵۹۷ امکان پذیر است.

به هر حال، کمبود خواب ممکن است شما را نکشد، اما به محض اینکه کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار داد باید به دنبال درمان باشید.

منبع : آیا کم خوابی باعث مرگ میشود؟ | تمام عوارض بی خوابی

بازدید : 103
پنجشنبه 29 دی 1401 زمان : 21:33

منظور از هویت جنسی (احساس درونی مرد بودن یا زن بودن) است. پسری که هویت مردانه دارد، لباس پسرانه می پوشد و رفتارهایش پسرانه و مردانه، است و دوست دارد با پسرها معاشرت و بازی کند و اگر او را به اسم دختر صدا کنند، شدیداً به او بر می خورد و ناراحت می شود و با عصبانیت می گوید: من پسرم نه دختر (امین زاده، ۱۳۸۹). دختری که هویت زنانه را پذیرفته است، لباس و ظاهر زنانه و دخترانه دارد، با دخترها معاشرت می کند و بازی های دخترانه انجام می دهد.

در اختلال هویت جنسی، احساس مردانگی در پسران و احساس زنانگی در دختران شکل نمی گیرد و کودکان به صورت مداوم و شدید، تمایل به اتخاذ وضعیت و نقش جنس مخالف را دارند. این کودکان شدیداً از جنسیت خود ناراضی اند و به صورت گفتاری و کلامی، اصرار و پافشاری می کنند که به جنس مخالف تعلق دارند و هم به صورت غیرکلامی و رفتاری، رفتارهای جنس مخالف را از خود نشان می دهند. این اختلال در پسرها بیش تر گزارش شده است. نسبت ابتلا پسران به دختران از ۶ به ۱ تا ۳۰ به ۱ گزارش شده است.

علل اختلال هویت جنسی چیست؟

علاوه بر تأثیر هورمون های جنسی مردانه (تستوسترون) و زنانه (استروژن و پروژسترون) بر هویت جنسی کودکان، مزاج کودک، نگرش ها و ویژگی های والدین نیز در آن مؤثر است. والدینی که در انتظار فرزند دختری بوده اند و به صورت ناخواسته صاحب فرزند پسر شده اند، ممکن است از نظر ذهنی و روانی نتوانند با این مسئله کنار بیایند و دانسته یا ندانسته، پسر خود را به سوی زنانگی سوق دهند. موی سر او را دخترانه آرایش کنند، لباس های دخترانه به او بپوشانند، عروسک و اسباب بازی های دخترانه برای او فراهم کنند.
قطعاً چنین پسری با شکل و شمایل دخترانه، مورد تمسخر پسرهای هم سن و سال خود قرار می گیرد و از جمع آن ها طرد می شود. در چنین وضعیتی، شخصیت و هویت مردانه، در ذهن این کودک تخریب و ویران می شود و به تدریج به سمت جنس مخالف گرایش پیدا می کند و احتمال تشکیل هویت زنانه در وجود او بیش تر می شود.

در مقابل والدینی که دوست داشته اند صاحب فرزند پسر شوند، ولی دختردار شده اند، ممکن است نتوانند این خواسته شان را فراموش کنند. آن ها دخترشان را به شکل پسر در می آورند. موهای او را پسرانه کوتاه می کنند، لباس های پسرانه به او می پوشانند، اسباب بازی های پسرانه برای او می خرند. این دختر، خواهی نخواهی وارد جمع های پسرانه می شود و بازی های خشن پسرانه مثل تفنگ بازی، دزد و پلیس و فوتبال انجام می دهد. مسئله، زمانی بغرنج تر می شود که رفتارهای پسرانه و مردانه ی این دختر مورد تأیید و تشویق والدین قرار می گیرد و او به این نتیجه می رسد که پسرها بیش تر مورد محبت، علاقه و توجه هستند و اگر او پسر می شد او را بیش تر دوست می داشتند و این مسئله، هویت زنانه را در ذهن او نابود می کند و او را به سمت هویت مردانه سوق می دهد (امین زاده، ۱۳۸۹).

هم چنین، کیفیت روابط مادر و کودک در نخستین سال های زندگی، در برقراری هویت جنسی اهمیت فوق العاده ای دارد. در خلال این دوره مادرها به طور طبیعی کودکان خود را از هویت جنسی شان آگاه می کنند و همین سبب می شود که آن ها به جنسیت خود افتخار کنند. مشکلات هویت جنسی ممکن است بر اثر مرگ پدر یا مادر، غیبت طولانی مادر، سفرهای طولانی و شغلی پدر، طلاق و جدایی والدین، افسردگی یا بیماری های شدید روانی یکی از والدین که علی رغم حضور فیزکی، حضور عاطفی در خانواده ندارند، به وجود آید.

منبع : اختلال هویت جنسی

بازدید : 124
يکشنبه 25 دی 1401 زمان : 17:03

ادرار شبانه در کودکان و بزرگسالان ریشه در مشکلات ذهنی و جسمی دارد که می تواند به سادگی با تداوم و تکرار درمان شود.

فرزند شما نباید تحقیر شود اگر از شرایط شب ادراری رنج می برد زیرا این اشتباه رفتاری ممکن است وضعیت را بدتر کند.

اگر فرزند شما شب ادراری هم داشته باشد، باید بدانید که این مشکل می تواند بسیاری از والدین را بیمار و خسته کند.

البته شما تنها والدینی نیستید که از این مشکل رنج می برید، اما فرزند شما نیز ممکن است به عنوان عجیب ترین تجربه زندگی اش از آن ها یاد کند.

البته، به یاد داشته باشید که اگر فرزند شما یک یا دو بار خود را خیس کند، نباید به او برچسب شب ادرار بزنید.

کارشناسان بر این باورند که این مورد برای تایید باید حداقل دو بار در هفته به مدت سه هفته اتفاق افتد، به طوری که تشخیص شب ادراری برای شان قطعی شود.

اگرچه هنوز علت قطعی بی اختیاری ادرار در کودکان وجود ندارد، لازم است بدانیم که گاهی اوقات برخی بیماری های جسمی می توانند باعث ایجاد شب ادراری شوند.

بنابراین، شما باید در مورد این مشکل با مشاور فرزندتان مشورت کنید.


کودک خود را به خاطر شب ادراری تنبیه نکنید- راه حل را به ما بسپارید…

علل شب ادراری

  • ورود به شرایط جدید، مانند تولد فرزند دیگر، طلاق، و غیره می تواند فشار زیادی را برای کل خانواده ایجاد کند، مخصوصا برای کودکان در سنین کم.
  • ورود به چنین شرایطی می تواند برای یک کودک در شب ترس ایجاد کند.
  • این یک مشکل رفتاری کودک است.
  • چنین مشکلی ریشه های ژنتیکی و ارثی دارد.
  • این مشکل برای اکثر کودکان یک مشکل فیزیکی ساده است؛ عضلات مثانه آنها ضعیف یا کوچک هستند و نمی توانند حجم ادرار را که بدن آنها تولید می کند کنترل کند.
  • اگر چه استرس ممکن است به طور غیرمستقیم روی این مشکل تاثیر بگذارد، اکثر کارشناسان بر این باورند که استرس نمی تواند دلیل شروع این حادثه باشد، زیرا بین اضطراب و ادرار شبانه ارتباط معنی داری وجود ندارد.
  • فقط برخی از رفتارها، زمانی که کودک تحت استرس و فشار قرار دارد، شب ادراری را تشدید می کند. این رفتارها عبارتند از:
  • خوردن غذاهای شور
  • تخلیه نکردن کامل مثانه قبل از خواب

مایعات نوشیدن در زمان قبل خواب

خوردن نمک نیاز به بدن برای مایعات را افزایش می دهد و این موارد برای کودکان مبتلا به مثانه کوچک مشکل ساز خواهد بود.

استرس همچنین ممکن است باعث ادرار شبانه شود، زیرا شب ادراری اغلب در کسانی که خواب عمیق ندارند رخ می دهد.

کودک ممکن است احساس کند که او بیش از حد مشغول فعالیت بوده است، شاید توسط دیگران مورد آزار و اذیت قرار گیرد، یا از دست دادن شایستگی اش او را آزار دهد.

خوشبختانه بسیاری از چیزهایی که می توانید برای کمک به کودک خود انجام دهید در هر دو نوع فیزیکی و احساسی وجود دارد.

ترس، هیجان، افسردگی و تنش های روزانه، عوارض عاطفی شب ادراری است که اضطراب کودک را افزایش می دهد و بنابراین درمان او را به تاخیر می اندازد.


مراجعه کننده

من یک پسر ۷ ساله دارم که ادرار شبانه دارد، برای حل مشکلش باید کاری انجام دهم، لطفا مرا راهنمایی کنید.

مشاور کودک: ادرار شبانه کودکان می تواند دلایل زیادی داشته باشد، برخی از آنها به لحاظ جسمی و فیزیکی، و برخی روان شناختی هستند.

در اغلب موارد، کودک درگیر هر دو مسئله است.

شب ادراری می تواند از نوع اولیه باشد، که دارای یک قسمت ابتدایی یا ثانویه و موثر است، که پس از کنترل، دوباره به دلیل عوامل ترس و عاطفی شروع شده است.

منبع : کودک خود را به خاطر شب ادراری تنبیه نکنید- راه حل را به ما بسپارید…

بازدید : 103
يکشنبه 25 دی 1401 زمان : 17:01

نکاتی برای واداشتن بچه ­ها به مرتب کردن اتاق­شان

هر صبح جمعه و روزهای تعطیل بر سر این موضوع جنگ به پا می­شود. چه­بسا مادر و پدر یا هردو برای اولین بار با ملایمت بگویند که: «خیلی خب بچه­ها وقتشه که اتاق­هاتون رو تمیز کنید». بچه­ها نق می­زنند، وقت تلف می­کنند، گیج می­شوند، یا یکباره دست از کار می­کشند. بچه­ها اول صبح باتذکر با صدای بلند و اصرار والدین­شان عصبانی می­شوند. «چند بار باید بهت بگم این آشغال­ها رو جمع و جور کنی؟ یا همین حالا انجامش می­دی یا هیچ­وقت!»

والدین احساس می­کنند برخی قانون­ها را باید تحمیل کرد. بچه­ها می­خواهند اتاق­شان قلمروی -بهم ­ریخته­ ی- خودشان باشد. این موضوع سرآغاز جنگ می­شود. تهدید­ها شروع می­شود. بچه­ ها تا حدی تسلیم می­شوند. والدین مدام اوقات­ تلخی می­کنند. مدام بدخُلقی پیش می­آید. والدین برخی اوقات منصرف می­شوند یا از فرط ناامیدی خودشان بیشتر کارها را انجام می­دهند. برخی اوقات هم بچه ­ها کارهایشان را تا جایی که لازم است انجام می­دهند، اگر فقط والدین بالای سرشان نایستند، یا از نتیجه­ گیری پرهیز کنند، یا بچه­ ها را به کارهایی مشغول کنند که برایشان بیشتر جالب است. تا یکشنبه­ ی بعد و راند بعدی.

چرا این همه دردسر؟ چون این کار ماست. آموزش کودکانمان برای اینکه برنامه­ هایشان ردیف باشد، چه آنها اتاق شخصی داشته باشند و چه کنج دنجی برای خودشان، اندوخته­ ی مهمی برای بلوغ در مهارت­هایشان محسوب می­شود.

عادت دادن به نظم، پیش­بینی ­پذیری و ثبات در زندگی را برایشان فراهم می­سازد. دانستن اینکه چطور نظم ببخشیم و این نظم را حفظ کنیم، آنها را در چالش­های بزرگ­سالی در حاشیه امن قرار می­دهد.مرتب کردن رخت­خواب در زمان­های دشوار، ممکن است چیزی جزئی به­ نظر بیاید؛اما دانستن اینکه چطور در میان جنب­ و جوش و بدو بدوها پیش برویم و مکان دنج خودمان را داشته باشیم، مهارت­هایی هستند که ما در زمان­های سختی به­دست می­آوریم.

اصرار به بچه­ ها برای مرتب چیدن وسایل،ایندرسرا به آنها می­دهد که نسبت به چیزها مسئولیت­پذیر باشند. وقتی به آنها نشان دهیم که چطور مراقب وسایل­شان باشند، وقتی به آنها یاد بدهیم که چطور وسایل معیوب رابازیابی یا تعمیر کنند، وقتی که تشویق­شان می­کنیم به چیزی که برایشان ارزشمند است سروسامان بدهند، خلاصه­ای از مفهوم «مسئولیت­ پذیری» نسبت به مجموعه­ ی مشخصی از کارها را برایشان می­ سازیم.

شروع آموزش به بچه­ ها برای عمل به وظایف و تکالیف­شان اصلا شرم­آور نیست، مراقبت از چیزها جای خوشحالی دارد. مراقبت عاشقانه از آنچه به ما داده شده است، راهی است که عشقی را کهآدم­ها به ما نثار کرده­اند، به خودشان بازگردانیم.

آن دسته افرادی که به­ صورت حرفه­ای موفق هستند، تمایل دارند کسانی باشند که بدانند چطور افراد، پول و امور را مدیریت کنند. آموزشبه کودکانمان که چطور قاعده ­مند، در آرامش، به­ صورت مدام ولی بی­ عجله منظم باشند، آنها را به تسلط بر یکی از این سه ساحت مهارتیِ بااهمیت مشارکت می­دهد. به کودکانتان آموزش دهید چطور امروز را سازمان­دهی کنند و می­توانید مطمئن باشید که در حرفه­ی فردایشان هم موفق می­شوند.

منبع : تشویق بچه ها به مرتب کردن اتاقشان

بازدید : 65
سه شنبه 13 دی 1401 زمان : 15:01

مناقشات ممکن است اتفاق بیفتد وقتی اعضای خانواده نظرات و باورهای مختلفی دارند که درگیری دارند. گاهی اوقات درگیری ممکن است رخ دهد زمانی که افراد یکدیگر را درک نکنند و به نتیجه نادرست برسند.

مسائل مربوط به درگیری که حل مسالمت آمیز نیستند می توانند منجر به استدلال و اعتراض شوند.

طبیعی است که از زمان به زمان با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشید. منازعات گاه به گاه بخشی از زندگی خانوادگی است.

با این حال، درگیری مداوم می تواند روانی و روانی باشد.

بعضی از افراد احساس می کنند که احساسات خود را کنترل می کنند و عمدا آسیب پذیر، خشونت آمیز و حتی خشونت آمیز می شوند.

برقراری ارتباط با شیوه ای مثبت می تواند به کاهش اختلاف کمک کند تا اعضای خانواده بتوانند به حل مسالمت آمیز مشکلات خانوادگی دست یابند.

این معمولا به این معنی است که هرکسی موافق مصالحه است یا موافق مخالفت است

گاهی اوقات احساسات قوی یا عدم تعادل قدرت که می تواند در روابط وجود داشته باشد برای حل مشکل مشکل است و تنها می تواند در یک وضعیت مشاوره حل شود.

علل شایع نزاع درگیری خانوادگی

به خوبی شناخته شده است که برخی از مراحل یک خانواده می تواند منجر به درگیری شود. این ممکن است شامل موارد زیر باشد:

یادگیری به عنوان یک زن و شوهر جدید زندگی می کنند

  • تولد یک کودک
  • تولد فرزندان دیگر
  • کودک رفتن به مدرسه
  • یک کودک تبدیل به یک فرد جوان
  • یک فرد جوان به یک بزرگسال تبدیل می شود

هر یک از این مراحل می تواند تنش های جدید و متفاوت و درگیری های بالقوه ایجاد کند.

مشکلات خانوادگی و تغییر در وضعیت خانوادگی

تغییرات در وضعیت خانوادگی همچنین می تواند موجب تلفات خانواده و کمک به درگیری شود.

این ممکن است رویدادهایی مانند:

  • جدایی یا طلاق
  • رفتن به یک خانه یا کشور جدید
  • سفر فاصله های طولانی به کار
  • سفر به داخل کشور برای کار.
  • تغییر در شرایط مالی

نظرات، ارزش ها و نیازهای هر یک از والدین نیز می تواند تغییر کند و آنها ممکن است دریابند که دیگر سازگار نیستند.

در مورد مشکلات خانوادگی مذاکره کنیم؟

معمولا اولین قهرمان عصبانی ما این است که نقطه ای را که ما درست کرده ایم و به هر قیمتی از آن استقبال کنیم.

پیدا کردن یک حل و فصل صلح آمیز می تواند دشوار باشد، اگر غیر ممکن است، زمانی که هر دو طرف به شدت به اسلحه خود بسته می شوند.

این کمک می کند که هر کس به عنوان یک خانواده تصمیم بگیرد به جای گوش دادن به یکدیگر و مذاکره تلاش کند.

پیشنهادات عبارتند از:

اگر مسئله ارزش مبارزه با آن را داشته باشد، کار کنید.

سعی کنید مشکل را از فرد جدا کنید.

برای اولین بار در صورتی که احساس آرامش بیشتری نسبت به صحبت کردن داشته باشید سعی کنید برای اولین بار خنک شود.

به یاد داشته باشید که ایده این است که حل منازعه را حل کنید، نه این استدلال را برنده شوید.

به یاد داشته باشید که طرف دیگر مجبور نیست همیشه با شما در مورد همه چیز موافقت کند.

مشکل را مشخص کنید و به موضوع بپردازید.

احترام به دیدگاه فرد دیگر با توجه و گوش دادن.

به وضوح و منطقی صحبت کنید.

سعی کنید نکات جالب را بیابید.

موافقید که مخالفید

منبع : درگیری و نزاع خانواده | راه حل مشکلات خانوادگی

بازدید : 96
سه شنبه 13 دی 1401 زمان : 15:00

علاقه مند کردن کودک به مدرسه دغدغه بسیاری از والدین می باشد. آیا کودک شما در برابر مدرسه رفتن مقاومت می کند؟ مشق های خود را به موقع انجام نمی دهد؟

روش های علاقه مند کردن کودک به مدرسه

نگران نباشید نکات زیر در مورد کمک به بچه ها به لذت بردن از مدرسه است و به شما و همسرتان کمک می کند تا بتوانید علاقه مند کردن کودک به مدرسه را تجربه کنید:

۱.خانه خود را پر از کتاب کنید

خانه‌های پر از کتاب سطح تحصیلی کودک را به طور متوسط ۳.۲ سال افزایش می‌دهند. صرفاً داشتن کتاب در خانه (۵۰ کتاب ایده آل است) برای تعیین اهمیت مطالعه و علاقه مند کردن کودک به مدرسه کافی می باشد.

امانت گرفتن کتاب از کتابخانه (هر چند با ارزش باشد) کافی نیست . این واقعیت که والدین به اندازه کافی کتاب ها را در اولویت قرار می دهند تا فضایی برای آن ها در خانه ایجاد کنند، چیزی است که به بچه ها کمک می کند تا از مدرسه و ارتباط با کتاب لذت ببرند.

لازم نیست ۵۰ کتاب را باهم بخرید، اما شروع به برنامه ریزی برای کتابخانه شخصی خود در خانه کنید. اگر قفسه دارید، بخشی را که به کتاب های کودکان اختصاص دهید. اگر نه، یک قفسه ساده برای کودکان به اتاق آن ها اضافه کنید.

سپس او را به کتاب فروشی برده و به عنوان هدیه برای او کتاب بگیرید. به او اجازه دهید تا کتابی که می خواهد را انتخاب کند.

۲. مراقب نحوه صحبت خود در مورد مدرسه باشید

همه مردم از تعطیل شدن مدارس در آخر هفته ها یا تعطیلات خوشحال می شوند همین خوشحالی به کودک نشان می دهد که مدرسه چیز خوبی نمی باشد.

بنابراین، از خود بپرسید: چگونه با فرزند خود در مورد مدرسه صحبت می کنم؟

آیا به او می گویید« یک خبر خوش فردا تعطیل است و مدرسه ای در کار نیست؟»

این تصمیمات کوچک تعیین می کند که آیا مدرسه برای خانواده شما مهم است یا باید از آن دوری کرد. البته آخر هفته‌ها سرگرم‌کننده هستند، زیرا ما می‌توانیم تمام روز را با یکدیگر معاشرت کنیم و دیر از خواب بیدار شویم. اما مراقب باشید که چگونه در مورد مدرسه صحبت می کنید و مطمئن شوید که آن را منفی نشان نمی دهید.

علاقه مند کردن کودک به درس

۳. در تعطیلات مدرسه به یادگیری ادامه دهید

چه چند هفته تعطیلات عید و چه طولانی مدت در تابستان، زمانی که فرزندتان در مدرسه نیست، نوعی «برنامه درسی» جذاب برای او فراهم کنید تا اهمیت علاقه مند کردن کودک به مدرسه را به او نشان دهید.

البته، بچه ها تقریباً همیشه در حال یادگیری هستند، از هر لحظه بازی تا درس خواندن همیشه یاد می گیرند. با این حال، بسیاری از تابستان‌هایم را به یاد می‌آورم که بعدازظهرها تلویزیون تماشا می‌کردم و زمانی که می‌توانستم بیشتر درگیر کتاب و یادگیری باشم.

نباید برنامه سخت و دشواری داشته باشید زیرا خانه مدرسه نیست. اما یادگیری هرگز نباید کنار گذاشته شود.

۴. قوانینی را در خانه در مورد مدرسه وضع کنید

آیا در مورد مسواک زدن دو بار فکر می کنید؟ احتمالا نه. شما باید هر روز صبح و شب دندان های خود را مسواک بزنید، بعد از استفاده از دستشویی دست های خود را بشویید و قبل از خواب چراغ ها را خاموش کنید.

این قدرت عادات و کارهای روزمره است و همین امر را می توان در مدرسه نیز به کار برد.

به عنوان مثال، می توانید یک برنامه روتین بعد از مدرسه ایجاد کنید که شامل یک میان وعده و چند دقیقه تکالیف درسی باشد. اطمینان حاصل کنید که فرزندتان میز خود را مرتب نگه می دارد.

این روال ها زندگی روزمره شما را برای یادگیری تنظیم می کنند و این انتظار را ایجاد می کنند که مدرسه مهم است.

۵. انتظار داشته باشید فرزندتان به دانشگاه برود

من افرادی را می‌شناسم که بدون چنین انتظاری بزرگ شده‌اند و احساس می‌کردند که ورود به دانشگاه و گذراندن آن دشوارتر است. آن ها باید به تنهایی مراحل ثبت نام را طی می کردند، یا والدینشان علاقه ای نداشت که مدرکی داشته باشند.

همه کسانی که به دانشگاه می روند موفقیت پیدا نمی کنند، همانطور که همه کسانی که به کالج نمی روند با مشکل مواجه نیستند. اما کالج فرصت های زیادی را در دراز مدت ارائه می دهد. درآمد بیشتر و بیکاری کمتر و ایجاد علایق مادام العمر چند مورد از این موارد هستند.

بسیاری از افراد در دانشگاه و تعامل با دیگران متوجه می شوند که چه علایقی در زندگی دارند و یاد می گیرند که چگونه می توانند آن ها را بهتر دنبال کنند.

۶. نشان دهید که چگونه مدرسه بر آینده فرزند شما تأثیر می گذارد

بسیاری از مردم آموزه های مدرسه را مسخره می کنند به طور مثال حتما زیاد شنیده اید که انتگرال چه زمانی به من کمک می کند؟

مسلماً، ما همیشه موضوعاتی را که در مدرسه می آموزیم در زندگی روزمره به کار نمی بریم. ممکن است جزئیاتی که در تاریخ یاد می گیریم و درس های تکالیفی که در آن مطالعه کرده ایم اهمیتی نداشته باشند.

تا به امروز، من هنوز از بسیاری از برنامه های ریاضی که در دوره ابتدایی یاد گرفتم برای یافتن درصد استفاده می کنم.

در مورد نحوه استفاده از آنچه در مدرسه آموخته اید اکنون به عنوان یک بزرگسال صحبت کنید. شاید نوشتن پروپوزال برای کار، با استفاده از مهارت هایی است که در کلاس انگلیسی آموخته اید یکی از این موارد باشد. در بحث ها می توانید نظرات خود را در مورد تاریخ و جغرافیا بهتر بیان کنید زیرا در مدرسه آن ها را آموخته اید.

علاوه بر استفاده مستقیم از آنچه در مدرسه آموخته اید، شما می توانید انتقادی فکر کنید، مشاهده کنید، سوال کنید. شما یاد گرفتید که چگونه استنباط کنید، استدلال کنید و تحقیق کنید و از اینکه چیز جدیدی یاد گرفته اید خوشحال شوید.

و مهمتر از همه به کودک خود بگویید که اگر به مدرسه نمی‌رفتید یا خوب کار نمی‌کردید، چه فصرت هایی ممکن بود وجود نداشته باشند. هرچه برای مدرسه ارزش بیشتری قائل باشیم، شانس ها و انتخاب های بیشتری در بزرگسالی می توانیم داشته باشیم.

منبع : ۱۰ روش علاقه مند کردن کودک به مدرسه

بازدید : 93
جمعه 9 دی 1401 زمان : 14:15

علت دعوا در رابطه عاشقانه چیست؟ دعوا‌های بلند مدت نشانه خوبی در روابط نیست، همه زوج ها اختلاف نظر دارند. مهم ترین چیز این است که چگونه در هنگام دعوا در رابطه عاشقانه باهم کنار میایید، اگر نتوانید با هم کنار بیایید مشکلات تکراری را همیشه تجربه خواهید کرد.

هیچ رابطه ای کامل نیست زن و شوهرها همیشه در مورد همه چیز بحث می کنند. با این حال، تا زمانی که شما صراحت، صداقت داشته باشید و کنترل خود را از دست ندهید جای نگرانی نیست.

چقدر دعوا در رابطه عاشقانه زیاد است؟

بنابراین، چقدر دعوا با شریک زندگی شما طبیعی است و چه زمانی بیش از حد است؟ آیا درگیری های شما به یادگیری و رشد شما به عنوان یک زوج کمک می کند؟ یا نشانه طلاق شما می باشد؟

مطالعه ای در سال ۲۰۰۰ نشان داد که بحث و دعوا که با خشم و تحقیر می تواند نشانه اولیه طلاق در آینده باشد. نشانه های زیر را در دعوا جدی بگیرید و در صورت مشاهده حتما به مشاور مراجعه کنید:

۱٫با یکدیگر مبارزه می کنید.

این نوع دعوا بحث هیچ فایده ای ندارد زیرا باعث ایجاد تغییرات نمی شود. اگر بر سر همه چیز دعوا می کنید، می خواهید به یکدیگر آسیب برسانید یا کنترل اوضاع را به دست آورید به کمک مشاور احتیاج دارید.

۲٫عدم تعهد | علت دعوا در رابطه عاشقانه

دعوای زیاد می تواند به این معنی باشد که هیچ یک از شما به رابطه خود متعهد نیستید یا کاری برای بهبود آن انجام نمی دهید. حتی ممکن است نشانه این باشد که یکی از شما از قبل تصمیم خود را برای جدایی گرفته است.

۳٫سرزنش

بدترین دعوا زمانی رخ می دهد که موضوع اصلی دعوا این باشد که “مقصر کیست؟”. اگر بحث اصلی دعوای شما این باشد در طول دعوا، نمی توانید مشکلات را حل کنید یا الگوهایی را تغییر دهید که در رابطه شما کارساز نیستند.

۴٫احساس تهی بودن

اگر به طور مداوم احساس خستگی عاطفی، ذهنی و فیزیکی می کنید، ممکن است نشان دهنده این باشد که رابطه شما سمی شده است.

اگر تقریباً هر تعاملی با شریک زندگی‌تان باعث می‌شود که احساس ناامنی و تحلیل کنید و نمی توانید ارتباط سالمی با یکدیگر برقرار کنید احتمالا به پایان رابطه خود نزدیک شده و درگیر افسردگی و اضطراب می شوید.

روابط سمی ممکن است پیامدهای منفی طولانی مدت بر سلامت جسمی و عاطفی ما داشته باشد. بنابراین، تشخیص اینکه آیا ازدواج شما در حال سمی شدن است یا خیر بسیار مهم است.

۵٫ انتقاد و قضاوت مستمر | علت دعوا در رابطه عاشقانه

قضاوت و انتقاد باعث ایجاد حالت تدافعی و توهین از سوی گیرنده پیام شده و علت دعوا در رابطه عاشقانه می باشد. چنین زبانی نشان دهنده بی احترامی به احساسات و نیازهای شریکمان است و معمولاً واکنش منفی طرف مقابل را برمی انگیزد.

آیا دعوا نکردن در یک رابطه سالم است؟

اگر شما و شریک زندگیتان هرگز وارد دعوا و بحث نشوید، به این معنی است که یکی از شما جلوی خود را گرفته است. غیرممکن است که دو نفر همیشه در کنار یکدیگر باشند و مطلقاً در همه چیز توافق داشته باشند.

اگر تضاد صفر وجود داشته باشد، نشان می دهد که یکی از شما (یا هر دوی شما) حقیقت خود را بیان نمی کنید، که در دراز مدت می تواند بسیار مشکل ساز باشد.

اگر رابطه به نوعی تازه است، نگران عدم دعوای خود نباشید. به طور طبیعی در طول زمان اتفاق می افتد و بسیار طبیعی است که شروع یک رابطه بسیار آرام باشد.

چگونه زوج ها در یک رابطه سالم با هم دعوا می کنند

اگر هر روز با شریک زندگی خود دعوا می کنید، اگر نمی توانید با یکدیگر ارتباط برقرار کنید یا حرف یکدیگر را متوجه نمی شوید از راه های زیر کمک بگیرید:

۱٫ گوش کنید

سعی کنید با توجه کامل و منطقی گوش کنید. به مسائل همسرتان گوش دهید و سعی کنید در حالت تدافعی قرار نگیرید.

در عوض، زمانی که گیج هستید، سؤال بپرسید تا مطمئن شوید که هر دو یکدیگر را درک می کنید. گوش دادن موثر به حرف های دیگران می تواند در لحظه دعوا دشوار باشد، اما برای شکوفا شدن یک رابطه نیز ضروری است.

۲٫مسائل اصلی را شناسایی و به آن ها رسیدگی کنید

گاهی اوقات وقتی گرفتار مشاجره یا دعوا می شویم، به جای شناسایی موضوع واقعی، در چرخه بحث های سطحی گیر می کنیم و همین علت دعوا در رابطه عاشقانه می شود. بهترین راه برای شناسایی ریشه تعارض این است که نیازهای خود را بفهمید و یاد بگیرید که به چه چیزی باز می گردید.

همه ما نیازهای اساسی در روابط داریم اما نیازهای همه یکسان نیست. هنگامی که آن نیاز ارضا نمی شوند، عدم رضایت می تواند به طور پنهانی در هر بحثی وارد شود.

۳٫ به جای «تو» از «من» استفاده کنید

مفید است که در اینجا به جای سرزنش فوری شریک زندگی خود، روی خود تمرکز کنید. این کار شریک شما را از حالت تدافعی خارج کنید و گفتگو را به روشی معنادارتر و مبتنی بر راه حل قرار می دهد.

همچنین شما را مجبور می کند که مسئولیت احساسات خود را بپذیرید و در عین حال نسبت به خود و شریک زندگی خود قاطعانه و دلسوز باشید.

منبع : علت دعوا در رابطه عاشقانه | چقدر دعوا در یک رابطه زیاد است

بازدید : 82
سه شنبه 6 دی 1401 زمان : 12:27

طلاق نباید یک اتفاق تعجب برانگیز باشد. طلاق ممکن است در هر ارتباطی ایجاد شود و معمولا زمانی که زوجین با مشکلاتی مواجه می شوند نشانه هایی با خود بهمراه دارد.. در اینجا نشانه هایی از وقوع طلاق در آینده ای نزدیک، آورده شده است.

در منابع مختلف و به گفته ی روانشناسان متعدد باید در امر طلاق، بالغانه رفتار کرد. در موارد کمی هر دوی طرفین بطور همزمان به یک تصمیم مشترک برای طلاق می رسند. گاها، یکی از زوجین، شاید آن فردی که آستانه درد پایین تری دارد، به این تصمیم می رسد که آنها دیگر نمی توانند به این زندگی مشترک ادامه دهند.

علی رغم غم و نامناسب بودن طلاق، فرد ممکن است به این نتیجه برسد که طلاق بهتر از ادامه ی این زندگی مشترک است. هرچند غالبا این مرد است که مساله ی طلاق را مطرح می کند، اما در ۷۵ درصد موارد این خانم است که خاتمه زندگی مشترک را شروع می کند.

همسری که طلاق را شروع نکرده است، ممکن است خود نیز به این نقطه نزدیک شده باشد و بلافاصله این پیشنهاد را بپذیرد که طلاق بهترین گزینه است. یا ممکن است او مقاومت کرده و بحث کند که اگر یک بار دیگر تلاش کنند ممکن است بتوانند این ازدواج را نجات دهند.

در برخی از موارد، فردی که مساله طلاق را مطرح نکرده است ممکن است کاملا شک زده شده و بحث کند که آنها ازدواج مقبولی دارند و نمی تواند اجازه دهد که خانواده از هم بپاشد و طلاق رخ دهد.

بالغانه رفتار کردن

مساله بلوغ از اهمیت بسیاری برخوردار است چرا که روشی که فرد می تواند مسائل و بالغانه رفتار کردن را مدیریت کند، مشخص می کند که آیا طلاق آزار دهنده خواهد بود یا نه قابل تحمل. ازدواج بهم نمیخورد بلکه در طول زمان فرو میریزد.

هر دفعه که یک اتفاق ناخوشایند یا آزار دهنده بدون حل شدن یا معذرت خواهی باقی می ماند، پیوندی که یک زوج را کنار هم نگه میدارد از بین می رود.

هر بار که یک همسر از تشخیص نیاز احساسی همسرش یا توجه به آن باز می ماند، این پیوندها ضعیف می شوند. هر بار که از مجادله دوری می شود چرا که زوجین توانایی انجام یک مجادله ی سازنده را ندارند و بدین ترتیب نمی توانند مسائل را شفاف سازی کنند، پیوندهای ازدواج بیشتر فرو می ریزند، و هر باز که از سکس سر باز می زنند یا از آن دوری می کنند چرا که یکی از طرفین به لحاظ عاطفی حس جدایی می کند این پروسه شتاب بیشتری به خود می گیرد؛ پروسه از بین رفتن پیوند ازدواج!

علت های بیشماری برای از هم پاشیدن ازدواج وجود دارد که شامل عدم معطوف داشتن زمان و توجه به ازدواج است که با درگیری بیش از حد در شغل یا فرزندان رخ می دهد. اما چگونه یکی از طرفین به این جا می رسد که بگوید این از هم پاشیدن، ازدواج را به نقطه طلاق کشانده است؟

دفعه ی بعد که به رستوران رفتید به زوج جوانی که غذای خود را در سکوت می خورند و هیچ ارتباط چشمی با هم ندارند و یا ارتباط چشمی شان اندک است، نگاه کنید.

این زوج اصلا درگیر ارتباط نیستند و به سادگی فقط غذای خود را می‌خورند تا بتوانند آن محل را ترک کنند. اینها زوج هایی هستند که گزینه ی طلاق هستند. ممکن است این طلاق به زودی رخ ندهد و یا اصلا رخ ندهد چرا که زوج هایی وجود دارند که فقط و فقط بخاطر خویشتن داری و ترس در کنار هم باقی می مانند. اما حداقل یکی یا دو نفر از این زوج ها متاسفانه به طلاق فکر می کنند.


چندین نشانه وجود دارد که نزدیک شدن طلاق را خبر می دهند. مهم ترین آنها عوامل زیر هستند.

  1. عدم حل و فصل اختلافات

جان گاتمن می گوید که کمبود ارتباطات و مکالمات نیست که یک ازدواج را غرق می کند بلکه کمبود و یا نبود حل و فصل موثر اختلافات است که این را باعث می شود.

زوج هایی که درگیر این نیستند که تفاوت ها را بدون آسیب زدن به ارتباط حل کنند، این اختلافات را با دوری از عدم تفاهم و مباحثه به اتمام می رسانند. یک و یا دو فرد نیز به نقطه ای از ناامیدی رسیده اند که دیگر جایی برای حل و فصل یک اختلاف و یا تفاوت با فرد مقابلشان نمی بینند.

اینگونه است که یک و یا هر دو فرد از اختلاف دوری می کنند. یک و یا هر دو نفر ممکن است هر دعوا و اختلاف را مبارزه ای ببینند که با مشاجره و دستکاری روانی فرد مقابلش می تواند بر آن پیروز شود.

اختلافاتی که تا این حد به خفت کشیده می شوند منجر به از دست رفتن احترام شده و فاصله ی بین دو نفر را زیاد کرده و به مرور باعث جدایی می شود.

  1. انزوای عاطفی

درگیری عاطفی حداقل چیز ممکن برای رشد و حفظ صمیمیت جنسی است.

در بحث در مورد احساسات، احساسات یک فرد و نیز احساسات فرد مقابل مطرح است. علاقه به زندگی احساسی با فرد مقابل و درگیری همدلانه هر یک از طرفین به زندگی احساسی، عوامل مورد نیاز برای یک ارتباط صمیمی است.

نبود این درگیری عاطفی و به عبارتی انزوای عاطفی خود نشان از این است که افراد دیگر نمی توانند در کنار هم باقی بمانند.

پیشنهاد مشاور: اشتباهات مهلک که به طلاق و جدایی ختم می شوند

منبع : نشانه هایی که وقوع طلاق را خبر می دهند

تعداد صفحات : 43

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 435
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین :
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز :
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز :
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز :
  • گوگل دیروز :
  • بازدید هفته :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کلی :
  • <
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    لینک های ویژه